ሆሊስቲክ የመጽሐፍ ቅዱስ ኮሌጅ እምነት መግለጫ

መግቢያ

የኮሌጁ እምነት መሠረት በመጽሐፍ ቅዱስ ታሪኳ የተጻፈው የመጀመሪያይቱ የሐዋርያት ቤተክርስቲያን እምነት ነው። ስለዚህ ኮሌጁ ጥንታዊያኑ ታሪካዊጣኑ የቤተክርስቲያን ጉባዔያት ያወጧቸውን የሐዋሪያት፣ የኒቂያ፣ የአጥናቲዎስና የኬልቄዶን የእምነትና መግለጫዎች ተቀብለው በየዘመኑ የተነሱ ተሐድሶዓዊያን ወደ ቀደመው መጽሐፍ ቅዱሳዊ እምነትና አስተምህሮ ለመመለስ ያደረጉትን አካተው የቆሙ ናቸው።

ከዚህ በታች የተዘረዘሩት ሆሊስቲክ የመጽሐፍ ቅዱስ ኮሌጅ ዋና ዋና የእምነት አቋሞች መሠረታዊያን በመሆናቸው ወሳኞችና ዐበይት አስተምህሮ ናቸው።

1. መጽሐፍ ቅዱስ- ቃለ እግዚአብሔር

ኮሌጁ ስልሳ ስድስቱን የብሉይና የአዲስ ኪዳን መጽሐፍት የያዘው መጽሐፍ ቅዱስ የእግዚአብሔር እስትንፋሳዊ ቃል የእምነታቸው፣ የልምምዳቸው፣ የሕይወታቸው፣ የአገልግሎታቸውና የምግባራቸው ዋና መመሪያና የመጨረሻ ባለሥልጣን እንዲሁም ማዕከል እንደሆነ እናምናለን።

መጽሐፍ ቅዱስ የእግዚአብሔር ቃል ነው፣ የእግዚአብሔር መገለጥ ነው፣ በቅዱሳን ሰዎች አማካኝነት የተጻፈ ቢሆንም በመንፈስ ቅዱስ መሪነትና ተቆጣጣሪነት የተጻፈ ነው። ስለዚህ በውስጡ የተካተቱት እርስ በርስ የተያያዙትና የሚቀባበሉት ሁለቱም ኪዳናት የሚያስተምሩት ትምህርት ስህተት አልባና የማይሻር ነው። መጽሐፍ ቅዱስ ከሰው የአእምሮ እውቀትና አመክንዮ ችሎታ በላይ ከግለሰቦች ገጠመኞችና ልምምዶች በላይ እንዲሁም ከቤተክርስቲያን ወግና ልምምድ በላይ የላቀ ሥልጣን ያለው ሊቀነስበት ወይም ሊጨመርበት ያልተፈቀደ ቤተክርስቲያንን በእውነቱ ሥልጣን የሚመራ ቃል ነው። በቤተክርስቲያን የታሪክ ሂደት ልዩ ልዩ የትርጓሜ ወይስ የሥነ አፈታት መስመሮች ቢከሰቱም እውነተኛ የአተረጓጎም ሂደት የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍል የተጻፈበትን ዐውድ ያገናዘበ ከአሁኑ ዘመን ጋር ያለውን ተዛምዶ ያጤነ እና በመንፈስ ቅዱስ አብርሆት የሚደገፍ መሆን እንዳለበት እናምናለን።

(2ኛ ጢሞ 3፡16፣ 2ኛ ጴጥ 1፡20-21፣ ዕብ 1፡1፣ ሉቃ 4፡17-21)

2. የእግዚአብሔር አሀዱ ሥሉስ አምላክ

በሦስት አካላት (Persons) በሚኖር አንድ አምላክ እግዚአብሔር አብ፣ እግዚአብሔር ወልድ፣ እግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ እናምናለን። መጽሐፍ ቅዱስ መሠረቱ በሆነው ርቱዕ ክርስትና የሚስጥረ ሥላሴ አስተምህሮ መሠረት እግዚአብሔር አንድ ነው። ከዘላለም ጀምሮ አብ ወልድና መንፈስ ቅዱስ ተብለው በሚጠሩ ሶስት አካላት ይኖራሉ።

እያንዳንዱ የሥላሴ አካል ፍጹም አምላክ ነው። እግዚአብሔር በሦስት አካላት ይኖራል ስንል ሦስት አማልክት ወይም መለኮቶች አሉ ማለት አይደለም። “ሦስት” የሚለው ቃል “ስምን” “ግብርን” “አካልን” የሚያመለክት ሲሆን አንድ የሚለው ቃል ደግሞ “ባህርይን” “መለኮትን” እና “ሕልውናን” ያመለክታል። ስለዚህ ኮሌጁ በአሀዱ ወሥሉስ አምላክ (በሥላሴ) እናምናለን።

(ዘዳ 4፡35፣ ኢሳ 48፡16፣ 1ኛ ጢሞ 1፡12፣ ማቴ 28፡19-20)

ሀ) እግዚአብሔር አብ

እግዚአብሔር አብ የሁሉ ፈጣሪ እውቀቱና ችሎታው የማይወሰን በፈቃዱ ሁሉን የሚመራ በሰማይና በምድር የወደደውን የሚያደርግ ከልካይም ፈቃጅም የሌለው ልዑል አምላክ እንደሆነ። ማንም ሊቀርበው በማይችል ብርሃን እና በፍጹም ቅድስና የሚኖር በፍቅር የተሞላ ታማኝና መሃሪ አምላክ እንዲሁም ዘላለማዊ መሆኑንና ዓለምን ለማዳን አንድ ልጁን ወደ ዓለም የላከ አዳኝ እንደሆነ እናምናለን።

(ማቴ 6፡13፣ 10፡29፣ ዮሐ 3፡16፣ 1፡18፣ 1ኛ ጢሞ 6፡16፣ ሐዋ 3፡25-26፣ ኤፌ 1፡11)

ለ) እግዚአብሔር ወልድ (ጌታችንና መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ)

ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር አብ አንድያ ልጅ፣ ከአብ ጋር ለዘላለም የኖረ አምላክ፣ ዓለም በእርሱ በኩል የተፈጠረ፣ በመንፈስ ቅዱስ አማካኝነት በሥጋ ከድንግል ማርያም የተወለደ ፍጹም አምላክና ፍጹም ሰው ሆኖ (መለኮቱና ትስብእቱ ሳይለዋወጡና ሳይከፋፈሉ) ሁለቱን ባህርያት በአንድ አካል የያዘ። በምድር ላይ ያለ ኃጢአት የኖረ፣ ወንጌል እየሰበከ፣ ድውያንን እየፈወሰ፣ ሙታንን እያስነሳ፣ በጎ ሥራ እያደረገ የተመላለሰ፣ በእግዚአብሔርና በሰው መካከል መካከለኛ የሆነ፣ ስለ ሰው ልጆች ኃጢአት ቤዛ ሆኖ በመስቀል ላይ የሞተ፣ በሦስተኛው ቀን በኃይልና በክብር ከሙታን የተነሳ፣ ወደ ሰማይ በክብር ያረገ፣ በአባቱ ቀኝ ተቀምጦ ስለ እኛ የሚማልድ፣ በሕያዋንና በሙታን ላይ ሊፈርድ በመላእክት ታጅቦ በክብርና በግርማ ወደ ምድር ተመልሶ የሚመጣ እንደሆነ እናምናለን።

(ማቴ 1፡20-21፣ ሉቃ 3፡16፣ ዮሐ 1፡14፣ 8፡58፣ ቆላ 3፡1፣ 1ኛ ጢሞ 2፡5፣ 3፡16፣ 1ኛ ዮሐ 1፡1-3፣ ዕብ 13፡8)

ሐ. እግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ

እግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ ከአብና ከወልድ ጋር የተካከለ አምላክ መሆኑን። በሁሉ ቦታ የሚገኝ ፈጣሪ መሆኑን፣ አማኞችን ወደ እውነት ሁሉ የሚመራ፣ የሚያጽናና፣ እንደ ፈቃዱም የጸጋ ስጦታዎችን ለምዕመናን የሚሰጥ፣ በእነዚህ ስጦታዎቹ አማካኝነት በሁሉ ዘመን እየሠራ ቤተክርስቲያንን የሚያንጽ፣ ስለ ክርስቶስ የሚመሰክር፣ ዓለምን ስለ ኃጢአት፣ ስለ ጽድቅ፣ ስለ ፍርድ የሚወቅስ መሆኑን እናምናለን። አማኞች በኃጢአት ሲመላለሱ መንፈስ ቅዱስ ማዘኑን ስለዚህ አማኞች በህይወት ንጽሕና እንዲኖሩ መንፈስ ቅዱስ ጸጋ እንደሚሰጣቸውና ለአገልግሎታቸውም ኃይልን እየሰጠ ወደ መንፈሳዊ ሕይወት ሙላት እንደሚያሳድጋቸው እናምናለን።

(ኢዮ 33፡4፣ መዝ 139፡7፣ ዮሐ 14፡26፣ ሐዋ 5፡4)

3. የሰው ማንነት ሁኔታ

ሰው በእግዚአብሔር አምሳል መፈጠሩን፣ በኃጢአት መውደቁንና በዚህም ምክንያት የእግዚአብሔር ቁጣና ፍርድ ያለበት በደለኛ መሆኑን እናምናለን።

ሰው በእግዚአብሔር አምሳል በመፈጠሩ አምላክ በሉዓላዊነቱ በሚያስተዳድረው ፍጥረት ውስጥ ምድርን የመጠበቅና የማልማት አደራና ኃላፊነት የተቀበለ ክቡር ፍጥረት እንደሆነ፣ ሰው በፍጥረቱ በዕውቀቱና በችሎታው ውሱን የሆነ፣ መለኮትነት የሌለው፣ መጽሐፍም እንደሚል “ከእግዚአብሔር ሕይወትና እስትንፋስ እየተቀበለ” የሚኖር በእግዚአብሔር ላይ ተደጋፊ ፍጡር እንደሆነ። ሰው ከምድር አፈር በመበጀቱና የእግዚአብሔር እስትንፋስ በውስጡ በመኖሩ ቁሳዊም መንፈሳዊም ማንነት ያለው ፍጡር መሆኑን፣ ሰው የእግዚአብሔርን ፈቃድ ወይም ትእዛዝ ችላ በማለት የራሱን ፈቃድ በተከተለ ጊዜ ኃጢአት ወደ ምድር መግባቱን፣ ከዚህ የተነሳ የሰው ልጅ ሁለንተናዊ ቀውስ ጠብና መለያየት፣ በሽታና ስቃይ፣ ጭንቀትና መከራ ሞትም መከሰቱን፣ ስለዚህም የእግዚአብሔር ቁጣና ፍርድ በኃጢአት ምክንያት በሰው ልጅ ላይ እንደደረሰ እናምናለን።

(ዘፍ 2፡7፣ መዝ 100፡3፣ ኢሳ 45፡12፣ 42፡5፣ ሐዋ 17፡24፣ ራዕይ 4፡11)

4. የሰው ልጆች ድነት (መስቀለ ክርስቶስ- የድነት ጎዳና)

ሰው ከኃጢአት ዕዳ፣ ኃይልና ቅጣት ሊድን የሚችለው ኃጢአት የሌለበት የእግዚአብሔር ልጅ ኢየሱስ ክርስቶስ የሰው ምትክ ሆኖ በመስቀል ላይ በፈጸመው ቤዛነት ሥራ ብቻ በመሆኑ ኃጢአተኛ በእግዚአብሔር ጸጋ በኢየሱስ ክርስቶስ በማመን ብቻ እንደሚጸድቅ እናምናለን።

የሰው ልጅ በራሱ ሥራም ይሁን በሌሎች ፍጥረት ርዳታ በኃጢአት ምክንያት ከመጣበት የእግዚአብሔር ቁጣ ሊድን ስለማይችል ድነት ሙሉ በሙሉ በእግዚአብሔር ጸጋና ምህረት መሆኑን። የክርስቶስ መስቀል የሰው ልጅ ድነት ሙሉ ለሙሉ የተከናወነበት ቦታ እንደሆነ። ክርስቶስ በመሞቱና በመነሳቱ የዘላለም ሕይወት ዋስትና መገኘቱን እናምናለን።

መስቀሉ የወንጌል ማዕከል መሆኑን፣ የመስቀሉም መንገድ የኑሮአችን መርሕና ዘይቤ እንደሆነ፣ ማለትም በመስጠት ማግኘት የሚስተናገድበት፣ ከሁሉ ኋላ በመሆን ፊተኛ የሚኮንበት፣ በድካም ብርታት የሚገለጽበት፣ በውርደት ክብር የሚለበስበት የሕይወት ቅኝት መሆኑን እናምናለን።

ሰው በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ሲያምን በመንፈስ ዳግም በመወለድ የእግዚአብሔር ልጅ እንደሆነ፣ አዲስ ፍጥረት ይሆናል፣ ከእግዚአብሔር ፍርድና ቁጣ ድኖ የክርስቶስን ጽድቅ እንደሚጎናጸፍ እናምናለን። ይህም አዲስ ፍጥረት በጽድቅና በቅድስና የተቃኘ አዲስ የሕይወት ዘይቤ ይከተላል። በዚህ ምክንያት መጽሐፍ እንደሚያስተምረው “መንፈሱም፣ ነፍሱም ሥጋውም ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በመጣ ጊዜ ያለነቀፋ ፈጽሞ እንዲጠበቅ” በተሰጠው ትእዛዝ መሠረት ሁለንተናው በቅዱስ ኑሮ የተመራ ሰው እንደሚሆን እናምናለን። ኃጢአት አመጽ ስለሆነ እግዚአብሔርን ያለመታዘዝና ሕግን የመተላለፍ ተግባር ነው። ኃጢአት ከእግዚአብሔር አሳብና ፈቃድ ውጭ የመሆን ኑሮ ነው። የኃጢአትም ደመወዝ ሞት ነው። በክርስቶስ አምኖ ዳግም የተወለደ ሰው ኃጢአት ሊያደርግና በኃጢአት ሊኖር እንደማይገባው ታምናለች። ነገር ግን አማኝ ኃጢአት ቢያደርግ በእውነተኛ ኑዛዜና ንስሐ ወደ ጌታ ሲመለስ የክርስቶስ ኢየሱስ ደም ከኃጢአት ሁሉ እንደሚያነጻው እናምናለን።

(ኢሳ 53፡1-12፣ ዮሐ 3፡16፣ ሮሜ 3፡25፣ 8፡3-4፣ ኤፌ 2፡5-6፣ ቲቶ 2፡11፣ 1ኛ ዮሐ 4፡10)

5. ቤተክርስቲያን

ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስን በማመን ከእግዚአብሔር መንፈስ ዳግም የተወለዱ አማኞች ሁሉ በሚገኙባትና የኢየሱስ ክርስቶስ አካል በሆነች በአንዲት ቅድስት ቤተክርስቲያን እናምናለን።

“ቤተክርስቲያን” የሚለው ቃል ትርጉም የክርስቲያን ወገን ወይም የክርስቲያን ማኀበረሰብ ማለት ሲሆን ቃሉ በቁሙ ሲወስድ ሕንጻን የሚያመለክት ቢመስልም በመጽሐፍ ቅዱስ አገላለጽ ግን ቤተክርስቲያን ማለት ማህበረ ክርስቶስ እንደሆነ እናምናለን።

የቤተክርስቲያን መሥራች እና ጀማሪዋ ኢየሱስ ክርስቶስ እንደሆነ፣ ቤተክርስቲያን በክርስቶስ ደም የተዋጀች በመንፈስ ቅዱስ ለቤዛ ቀን የታተመች በቃሉና በመንፈሱ እየነጻችና እየታነጸች የምትገሰግስ ሠራዊት መሆኗን እናምናለን።

በክርስቶስ የተገለጠው የወንጌል እውነት ላይ የቆመች ይህንኑ የመዳን ወንጌል ለዓለም ሁሉ ልታውጅ በሕይወቷም ልትገልጸው የተጠራች ባለ ተልእኮ ማኀበረሰብ እንደሆነችና አገልግሎቷን በትህትናና በቅንነት እንዲሁም በተገቢው ሥርዓት ማከናወን እንዳለባት እናምናለን።

ቤተክርስቲያን በመንፈስ አንድነት የምትመላለስ የጌታ እራትና የውሃ ጥምቀት በሚባሉ ቅዱሳት ሥርዐቶች አንድነቷን እየገለጸች የቤተክርስቲያን ራስ ከሆነው ከክርስቶስ በተቀበለችው ሥልጣን፣ ምዕመኗን እያስተዳደረችና እየመራች በዓለም ከሚገኝ ዕድፍ ራሷን እየጠበቀችና በጎ ምግባርን እያበረታታች እስከ ጌታ መምጣት ድረስ በዚህ ምድር የምትቆይ የክርስቶስ አካል እንደሆነችም እናምናለን።

እንዲሁም አማኞች የአምላካቸውንና የጌታቸውን የቸርነትና የበጎ ምግባር አርአያ ተከትለው በምድር ተንሠራፍቶ ያለውን የሰውን ልጅ መንፈሳዊ፣ ሥነ ልቦናዊ፣ ቁሳዊና ማኅበራዊ ኑሮ ሥቃይ የሚካፈሉ፣ ችግሩን ለማቅለልም በቅን ልብና የራሳቸውን ድርሻ የሚያዋጡ ሊሆኑ እንደሚገባቸው ታምናለች። በቅዱስ ቃሉም ስለ ሥራ ትጋት የተሰጠውን መመሪያ ተቀብለው፣ በግልም ሆነ በኅብረት ለሥራ የተነቃቁ፣ በታማኝነትም የሚያገለግሉ ምዕመናንን ለማፍራት መትጋት እንዳለባቸው እናምናለን።

(ማቴ 16፡18፣ ሐዋ 20፡28፣ ሮሜ 12፡5፣ 1ኛ ቆሮ 3፡11፣ 10፡17፣ ገላ 3፡28፣ ኤፌ 4፡13)

6. ቅዱሳን መላእክትና የወደቁ መላእክት

ቅዱሳን መላዕክት መንፈሳውያን ፍጥረት ሲሆኑ በእግዚአብሔር ፈቃድ የሚንቀሳቀሱ በምድር ላይ የእርሱን ዓላማ የሚያስፈጽሙ አገልጋዮች ናቸው። በእርሱ የሚያምኑትን ቅዱሳን ሰዎች ለመርዳት ከእግዚአብሔር ዘንድ የሚላኩ ከሰው ልጆች ዕውቀትና ችሎታ በላይ ኃይል የተሰጣቸው በአምላክ ፊት የሚቆሙ ፍጥረት እንደሆኑ እናምናለን።

የወደቁ መላእክት የተባሉት የጨለማው ዓለም ገዢ በተባለው በመሪያቸው በዲያቢሎስ ወይም ሰይጣን አለቅነት የሚንቀሳቀሱ የክፋት መንፈሳዊያን ሠራዊት መሆናቸውን፣ በክርስቶስ የሚያምኑ ሰዎች ከዚህ የጨለማ ሠራዊት ጋር በብርቱ ጦርነት ውስጥ ያሉ ሲሆን “ሥልጣን ሁሉ በሰማይና በምድር ተሰጥቶኛል” ባለው በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ብርታት ድል እንደሚጎናጸፉ እናምናለን።

7. ቅዱስ ጋብቻ

ጋብቻ በተቃራኒ ጾታዎች ማለትም በአንድ ወንድና በአንድ ሴት መካከል የሚፈጸም ክቡር የአንድነት ኪዳን ስለሆነ ተጋቢዎችም በፍቅርና በታማኝነት ለእግዚአብሔር ክብር መኖር እንደሚገባቸው እናምናለን።

(ዘፍ 2፡24፣ 1ኛ ቆሮ 7፡10)

8. የውኃ ጥምቀት እና የጌታ እራት

ኃጢአተኛ በጌታ በኢየሱስ ክርስቶስ አምኖ ንስሐ በገባ ጊዜ በክርስቶስ ሞትና ትንሳኤ መተባበሩን ለመግለጽ በአብ፣ በወልድ፣ በመንፈስ ቅዱስ ስም በውኃ ውስጥ በመጥለቅ እንደሚጠመቅ እንዲሁም ጌታ እስኪመጣ ሞቱን ለመናገር ከምዕመናን ጋር ያለውን ኀብረት ለመግለጽ የጌታን እራት እንደሚካፈል እናምናለን።

የውኃ ጥምቀት የሚጠመቀው ሰው፣ በራሱ አውቆ ኢየሱስ ክርስቶስን እንደ ግል ጌታና አዳኝ አድርጎ በመቀበል ሲሆን ከቅዱሳንም ጋር ኅብረት ለመፍጠር የሚፈጸም ሥርዓት መሆኑንም እናምናለን።

የጌታ እራት ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ ስለ ሰው ልጆች ሁሉ ኃጢአት ሥጋው መቆረሱንና ደሙም ስለ ሰው ሁሉ ኃጢአት መፍሰሱን የሚያመላክት ነው፣ ይህም በኅብስትና በጽዋ ምሳሌ ሆኖ የሚከናወን የጌታን ሞት መታሰቢያ ነው። ይህን ስርዓት መሳተፍ የሚገባቸውም ጌታ ኢየሱስን እንደ ግል አዳኛቸው የተቀበሉ፣ የውኃ ጥምቀት የወሰዱ እና በቅድስና የተመላላሱ ምዕመናን ብቻ እንደሆኑ እናምናለን።

(ማቴ 26፡26-28፣ 28፡18-20፣ ሐዋ 2፡38-42፣ 8፡36-39፣ 16፡30-34፣ 1ኛ ቆሮ 10፡16-17፣ 11፡28-32፣ ሮሜ 6፡3-5፣ ቆላ 2፡12)

9. ጽቅድና ቅድስና

በቃሉ መታጠብ እና በመንፈስ ቅዱስ በሆነ መቀደስ እንዲሁም በልብ እና በሁለንተናዊ (መንፈስ፣ ነፍስ እና ሥጋ) ቅድስና እናምናለን።

ቅድስና ለእግዚአብሔር መለየት ወይም ከኃጢአት መራቅ እና ወደ ክርስቶስ መቅረብ እንደሆነ፣ ቅድስና በውስጥ በመንፈስ ቅዱስ አማካኝነት በቃልና በጸሎት የሚደረግ መንፈሳዊ መሠረት እንደሆነ በውጭ ደግሞ እግዚአብሔር በማይከብርበት ሌላውን ሰውንና እራስን ከሚጎዳ ማንኛውም ነገር ተለይቶ ክርስቶስን በመምሰል መኖር እንደሆነ እናምናለን።

አማኞች ቅድስና የተሞላው ሕይወት መኖር እንደ ሚገባቸው፣ መልካሙን ስማቸውን ከሚያጎድፍ ነገር መሸሽ እንደሚጠበቅባቸው ጥቅም የሚገኝበት ቢሆን እንኳ ጥቅማቸውን በመተው እግዚአብሔርን ከማያስከብር ነገር ሁሉ መራቅ እንዳለባቸው እናምናለን።

(ዮሐ 16፡7-9፣ 17፡17-19፣ ሐዋ 3፡19፣ ሮሜ 3፡20፣ 8፡29፣ 10፡9-10፣ ኤፌ 1፡13፣ 1ኛ ቆሮ 1፡2፣ ዕብ 2:11)

10. የጸጋ ሥጦታዎች

ቤተክርስቲያን በክርስቶስ የተሰጣትን የታላቁን ተልዕኮ አደራ በመወጣት ወንጌልን ለሰዎች ሁሉ እንድትሰብክ እና አማኞችን ደቀመዝሙርት በማድረግ ለክርስቶስ አካል መታነጽ አስፈላጊውን ሁሉ መፈጸም እንድትችል መንፈስ ቅዱስ ሐዋርያትን፣ ነቢያትን፣ ወንጌል ሰባኪዎችን፣ እረኞችን እና አስተማሪዎችን እንዲሁም ሌሎች የአገልግሎት ሥጦታዎችን እንደሚሰጥ እናምናለን።

እግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ ዛሬም ልዩ ልዩ የጸጋ ስጦታዎችን ለአማኞች እያካፈለ በሙሉ ኃይልና ሥልጣን ተአምራትን በማድረግ፣ ድውያንን በመፈወስ፣ አጋንንትን በማውጣትና ሌሎች አገልግሎቶች በመፈጸም ለጌታችንና ለመድኃኒታችን ለኢየሱስ ክርስቶስ ክብር ለእግዚአብሔር መንግሥት መስፋት፣ ለቤተክርስቲያን መታነጽ እንደሚሠራ እናምናለን።

(ማር 16:18-20፣ 1ኛ ቆሮ 12፡4-11፣ ኤፌ 4፡11-13)።

11. የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ዳግም ምጽአትና የዓለም መጨረሻ

ጌታችንና መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ወደ ሰማይ እንደ አረገ እንደዚሁ በአካል ተመልሶ ወደ ምድር እንደሚመጣ፣ የሙታንም ትንሣኤ እንደሚሆን፣ የእርሱ መምጣት የዓለም ታሪክ ፍጻሜ እንደሚሆን፣ በመጨረሻም ፍርድ ኃጥአን ወደ ዘላለም ቅጣት ሲሄዱ በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ አምነው የሞቱና በመምጣቱም ጊዜ በሕይወት የሚኖሩ አማኞች ወደ ዘላለም ሕይወት እንደሚሄዱ ይህም ለአማኞች የተባረከና በንቃት ሊጠብቁት የተገባ ተስፋቸው እንደሆነ እናምናለን።

(ዮሐ 6፡39፣ 1ኛ ቆሮ 3:10-15፣ 15:51-53፣ 2ኛ ቆሮ 5:10፣ 1ኛ ተሰ 4:13-16፣ 5:1-11፣ ራእ 20:13-15)